Με πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι το εισοδηματικό κριτήριο για την απόδειξη της οικονομικής ένταξης στο πλαίσιο αιτήσεων πολιτογράφησης δεν μπορεί να λειτουργεί ως απόλυτος και αμάχητος «κόφτης».
Το ΣτΕ έκρινε ότι η ύπαρξη ετήσιου εισοδήματος ίσου ή ανώτερου του κατώτατου μισθού αποτελεί μεν κρίσιμο στοιχείο, αλλά πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τη συνολική οικονομική κατάσταση και πορεία του αιτούντος.
Επομένως, η Διοίκηση δεν μπορεί να απορρίπτει αυτομάτως αιτήσεις πολιτογράφησης αποκλειστικά λόγω χαμηλότερου δηλωθέντος εισοδήματος, ιδίως όταν υπάρχουν άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν οικονομική αυτονομία, μακροχρόνια παρουσία, περιουσιακή κατάσταση ή πραγματική ένταξη στην ελληνική κοινωνία.
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για αιτούντες που επηρεάστηκαν από τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας ή από περιόδους μειωμένης απασχόλησης, καθώς επιβεβαιώνει την ανάγκη εξατομικευμένης κρίσης και όχι μηχανικής εφαρμογής αριθμητικών ορίων.
Οι αποφάσεις δημιουργούν επίσης ισχυρό έρεισμα για την επανεξέταση απορριφθεισών αιτήσεων πολιτογράφησης, όταν η απόρριψη βασίστηκε αποκλειστικά ή κυρίως στην έλλειψη του απαιτούμενου εισοδήματος.
Η νομολογία αυτή υπενθυμίζει ότι, ακόμη και σε έναν τομέα όπου ο νομοθέτης διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η Διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει τα κριτήρια με τρόπο σύμφωνο με τον νόμο, την αρχή της αναλογικότητας και την πραγματική εικόνα κάθε υπόθεσης.