Μια ενδιαφέρουσα απόφαση του Αρείου Πάγου, η ΑΠ 454/2026, αναδεικνύει τα όρια μεταξύ ελευθερίας διάθεσης της περιουσίας και προστασίας της οικογένειας.
Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης που είχε κρίνει έγκυρη διαθήκη υπέρ φιλανθρωπικού σωματείου που λειτουργούσε γηροκομείο, με περιορισμό της συζύγου και δύο παιδιών του διαθέτη στη νόμιμη μοίρα τους.
Συνεκτιμήθηκαν οι σημαντικές περιουσιακές παροχές προς τα παιδιά, η οικονομική στήριξη της οικογένειας και η συστηματική ενίσχυση του σωματείου όσο ο διαθέτης ζούσε.
Η επιλογή ενός κοινωφελούς σκοπού δεν συνιστά, από μόνη της, αδικαιολόγητη περιφρόνηση προς τους συγγενείς. Η αντίθεση στα χρηστά ήθη κατά το άρθρο 178 ΑΚ κρίνεται με βάση το περιεχόμενο της διαθήκης και τις συγκεκριμένες περιστάσεις.
Μια ουσιαστική υπενθύμιση της σημασίας της νόμιμης μοίρας και του σεβασμού της τελευταίας βούλησης.