Η απλή διαφορά μεταξύ του συμφωνημένου μισθώματος και της πραγματικής μισθωτικής αξίας του ακινήτου δεν αρκεί από μόνη της για δικαστική αναπροσαρμογή βάσει του άρθρου 288 ΑΚ.
Με την απόφαση 274/2026, το Μονομελές Εφετείο Πειραιώς απέρριψε αίτημα αύξησης μηνιαίου μισθώματος από €890 σε €4.241,65, κρίνοντας ότι η επικαλούμενη δυσαναλογία υπήρχε ήδη κατά την κατάρτιση της μίσθωσης.
Το κρίσιμο στοιχείο για την εφαρμογή του άρθρου 288 ΑΚ είναι η ύπαρξη μεταγενέστερης ουσιώδους μεταβολής των συνθηκών, όπως σημαντική αύξηση της μισθωτικής αξίας, μεταβολή της ζήτησης ή άλλων οικονομικών δεδομένων που επηρεάζουν τη συμβατική ισορροπία.
Εάν το μίσθωμα ήταν εξαρχής χαμηλό σε σχέση με την αγοραία αξία, χωρίς να προβάλλεται μεταγενέστερη μεταβολή των περιστάσεων, δεν θεμελιώνεται δικαίωμα αναπροσαρμογής με βάση την καλή πίστη.
Πρακτικό συμπέρασμα: Σε αγωγή αναπροσαρμογής μισθώματος δεν αρκεί να αποδειχθεί ότι το μίσθωμα είναι σήμερα χαμηλότερο από την αγοραία αξία. Πρέπει να προσδιορίζονται συγκεκριμένα τα περιστατικά που μεταβλήθηκαν μετά τη σύναψη της μίσθωσης.